Mrs.Brookes Duplicator Operator'dı. Mumlu kağıda (stencil) yazılan yazılarımızı Gestetner makinasında çoğaltır, toplar, zımbalar, bana verirdi.
Mrs.Brookes orta yaşlarda bir hanımdı. İngiliz Hariciyesi'nin elemanıydı. 1968 ve 1972'de olduğu gibi 1976 ve 1978 'de de beraber çalıştık.
Mrs. Brookes çok çalışkan, yaptığı işi ciddiye alan, sorumluluk duygusu olan bir elemandı. İşe gelirken terliklerini de beraber getirirdi. "Bu gece sabahlıyoruz" dediğimde hiç ağlaşmazdı, çünkü terlikleri yanındaydı.
***
CENTO kapandıktan sonra da Mrs.Brookes'la ilişkimiz sürdü. Her yılbaşı yazıştık.
Birbirimize o yıl içinde neler yaptığımızı anlattık. O beni Londra'ya davet etti. Ben onu Bodrum'a çağırdım. Ama, bir türlü, vuslat vaki olmadı.
***
Mrs. Brookes Wimbledon'da oturuyordu. Her yıl yazdığı mektupta bunu muhakkak tekrarlardı. Ve eklerdi, "hani tenis maçlarının yapıldığı yer." Yani orada oturmaktan memnundu. Hatta gurur duyuyordu. Bunu hissediyordum.
Her Londra toplantısına gidişimde Mrs.Brookes'u dışarıda bir yere, örneğin bir içkiye veya bir yemeğe davet etmek istedim. Ama günlük çalışmanın yoğunluğu içinde fırsat olmadı. Sadece, bir kez, kaldığım otele, sabah kahvaltısına çağırabilmiştim. Özenle giyinmişti. Hareketlerinde son derece dikkatliydi. İngilizlere özgü bir soylulukla kahvaltısını yapmıştı.
Kısa ama güzel bir beraberlikti.
***
Mrs. Brookes'un kocası Normandiya Çıkarması'nda ölmüş. Öldüğü gün sadece 23 yaşındaymış. Oğulları Rodney ise üç aylık.
Şimdi, burada biraz duralım ve Normandiya Çıkarması'nın 50. yılı nedeniyle Cumhuriyet Gazetesi'nde çıkan yazıyı birlikte okuyalım:
Dış Haberler Servisi - 50 Yıl önce 6 Haziran 1944'de gerçekleştirilen Normandiya çıkarmasının (D - Day) yıldönümü nedeniyle düzenlenen törenler dün başladı.
İngiltere'nin Portsmouth limanında başlayan törenlerde Başkan Clinton'ın da dahil olduğu 14 Batılı lider buluştu.
Ev sahipliği yapan İngiltere Kraliçesi 2.Elizabeth, Avrupalı liderler onuruna verdiği yemekte yaptığı konuşmada "Büyük zaferler kazanmak için, büyük riskler göze alınır. İşte Normandiya çıkarmasında da büyük riskler göze alınmış ve büyük bir zafer kazanılmıştı" dedi.
Kraliçe Elizabeth, yalnızca çıkarmanın ilk gününde 10 bin müttefik askerinin öldüğünü, sonbaharda ise ölü sayısının 37 bine ulaştığını anımsatarak "Dünyamız, bu kahramanların gözlerini kırpmadan ölüme gitmesi sayesinde Nazi dehşetinden kurtulmuştur" diye konuştu.
***
Normandiya Çıkarması'nın 50. yılında İngilizler ve Fransızlar müştereken bir tören hazırladılar ve o tarihte ölenlerin ailelerini Fransa'ya davet ettiler.
Tören, Omoho Plajı'nda ve Mrs.Brookes'un kocasının gömülü olduğu Bayeux Mezarlığı'nda yapıldı.
Ölenlerin varislerine madalyalar takıldı.
Rodney o gün 50 yaşındaydı.
***
Mrs.Brookes bana o günkü törende yaşadıklarını yansıtan bir mektup gönderdi.
İçine de bir resim koydu.
Ben de Mrs. Brookes'a bir mektup yazdım.
"Yazık oldu kocanıza, boşu boşuna öldü. Çünkü 50 yıldır dünyamız hâlâ Nazi dehşetinden kurtulamadı" dedim.
Mrs.Brookes cevabında, "bir mezarlığa gittik. 18 - 24 yaş arası gençlerdi. Aynı gün, 6 Haziran 1944 günü, hep beraber ölmüşlerdi. You are right, they died for nothing" diyordu.
Mrs. Brookes beni haklı buluyordu.
"Boşuna öldüler" diyordu.
Mrs.Brookes bir şey daha diyordu.
"I still think of him every day."
Yani, Mrs. Brookes, Kraliçe gibi, ölenleri 50 yılda bir düşünmüyordu.
O ölüsünü 50 yıldır her gün düşünüyordu.
Mrs.Brookes bu mektubu bana yazdığında 75 yaşındaydı.
Mrs. Brookes'un kocası Normandiya Çıkarması'nda ölmüş. Öldüğü gün sadece 23 yaşındaymış. Oğulları Rodney ise üç aylık.
Şimdi, burada biraz duralım ve Normandiya Çıkarması'nın 50. yılı nedeniyle Cumhuriyet Gazetesi'nde çıkan yazıyı birlikte okuyalım:
Dış Haberler Servisi - 50 Yıl önce 6 Haziran 1944'de gerçekleştirilen Normandiya çıkarmasının (D - Day) yıldönümü nedeniyle düzenlenen törenler dün başladı.
İngiltere'nin Portsmouth limanında başlayan törenlerde Başkan Clinton'ın da dahil olduğu 14 Batılı lider buluştu.
Ev sahipliği yapan İngiltere Kraliçesi 2.Elizabeth, Avrupalı liderler onuruna verdiği yemekte yaptığı konuşmada "Büyük zaferler kazanmak için, büyük riskler göze alınır. İşte Normandiya çıkarmasında da büyük riskler göze alınmış ve büyük bir zafer kazanılmıştı" dedi.
Kraliçe Elizabeth, yalnızca çıkarmanın ilk gününde 10 bin müttefik askerinin öldüğünü, sonbaharda ise ölü sayısının 37 bine ulaştığını anımsatarak "Dünyamız, bu kahramanların gözlerini kırpmadan ölüme gitmesi sayesinde Nazi dehşetinden kurtulmuştur" diye konuştu.
***
Normandiya Çıkarması'nın 50. yılında İngilizler ve Fransızlar müştereken bir tören hazırladılar ve o tarihte ölenlerin ailelerini Fransa'ya davet ettiler.
Tören, Omoho Plajı'nda ve Mrs.Brookes'un kocasının gömülü olduğu Bayeux Mezarlığı'nda yapıldı.
Ölenlerin varislerine madalyalar takıldı.
Rodney o gün 50 yaşındaydı.
***
Mrs.Brookes bana o günkü törende yaşadıklarını yansıtan bir mektup gönderdi.
İçine de bir resim koydu.
Ben de Mrs. Brookes'a bir mektup yazdım.
"Yazık oldu kocanıza, boşu boşuna öldü. Çünkü 50 yıldır dünyamız hâlâ Nazi dehşetinden kurtulamadı" dedim.
Mrs.Brookes cevabında, "bir mezarlığa gittik. 18 - 24 yaş arası gençlerdi. Aynı gün, 6 Haziran 1944 günü, hep beraber ölmüşlerdi. You are right, they died for nothing" diyordu.
Mrs. Brookes beni haklı buluyordu.
"Boşuna öldüler" diyordu.
Mrs.Brookes bir şey daha diyordu.
"I still think of him every day."
Yani, Mrs. Brookes, Kraliçe gibi, ölenleri 50 yılda bir düşünmüyordu.
O ölüsünü 50 yıldır her gün düşünüyordu.
Mrs.Brookes bu mektubu bana yazdığında 75 yaşındaydı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder