O yıllarda Bodrum’un tek kapalı yeriydi. Belediye’ye ait bir oteldi. İnşaat sırasında çok üşür, ısınmak için, çay içmek için, güzel insanlarla beraber olmak için giderdim.
Denizin kenarındaydı. Arka tarafında uzun bir balkonu vardı. Kale’ye bakardı. Özellikle öğle yemekleri için ideal bir yerdi. Arkadaşlarımla çoğu zaman orada buluşurduk.
Otelin işletmecisi Mehmet Gökbel’di. İkiz kız kardeşleri vardı.
Burhan Uygur ailesiyle beraber gelirdi. Burhan’ın pek sağı solu belli olmazdı. Bazen çok cana yakın bazen de ters bir adam olurdu.
Haşim Birkan evliydi ama sevgilileri vardı. Örneğin, karısı İstanbul’a gittiğinde Kontes olan sevgilisi İtalya’dan gelirdi. Gene geldiği bir sırada Haşım Bey beni Baraz’da akşam yemeğine davet etmişti. Fatma Mansur İstanbul’daydı. Münir Coşar bana eşlik etmişti.
İdil Biret ne zaman Bodrum’e gelse Baraz’da kalırdı.
Sonra elektrik kontağının neden olduğu yangın sonucu Baraz Oteli sabaha karşı yandı.
Geçenlerde komşum Gülören Sır ile bunları konuşurken, "Yalnız Baraz Oteli yanmadı, beraberinde benim anılarım da yandı" dedim.
Gülören'in oğlu sevgili Veli, "Ya benim anılarım. Ben orada evlenmiştim" dedi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder